Chapter 47
विसृज शिरसि पादं वेद्म्यहं चाटुकारै- रनुनयविदुषस्तेऽभ्येत्य दौत्यैर्मुकुन्दात् । स्वकृत इह विसृष्टापत्यपत्यन्यलोका व्यसृजदकृतचेता: किं नु सन्धेयमस्मिन् ॥ १६ ॥
Transliteration
visṛja śirasi pādaṁ vedmy ahaṁ cātu-kārair anunaya-viduṣas te ’bhyetya dautyair mukundāt sva-kṛta iha viṣṛṣṭāpatya-paty-anya-lokā vyasṛjad akṛta-cetāḥ kiṁ nu sandheyam asmin
Synonyms (Word-for-Word)
visṛja — let go of; śirasi — on your head; pādam — My foot; vedmi — know; aham — I; cāṭu-kāraiḥ — with flattering words; anunaya — in the art of conciliation; viduṣaḥ — who are expert; te — of you; abhyetya — having learned; dautyaiḥ — by acting as a messenger; mukundāt — from Kṛṣṇa; sva — for His own; kṛte — sake; iha — in this life; visṛṣṭa — who have abandoned; apatya — children; patī — husbands; anya-lokāḥ — and everyone else; vyasṛjat — He abandoned; akṛta-cetāḥ — ungrateful; kim nu — why indeed; sandheyam — should I make reconciliation; asmin — with Him.
Translation
“Keep your head off My feet! I know what you’re doing. You expertly learned diplomacy from Mukunda, and now you come as His messenger with flattering words. But He abandoned those who for His sake alone gave up their children, husbands and all other relations. He’s simply ungrateful. Why should I make up with Him now?”