Chapter 50
हरि: परानीकपयोमुचां मुहु: शिलीमुखात्युल्बणवर्षपीडितम् । स्वसैन्यमालोक्य सुरासुरार्चितं व्यस्फूर्जयच्छार्ङ्गशरासनोत्तमम् ॥ २२ ॥
Transliteration
hariḥ parānīka-payomucāṁ muhuḥ śilīmukhāty-ulbaṇa-varṣa-pīḍitam sva-sainyam ālokya surāsurārcitaṁ vyasphūrjayac chārṅga-śarāsanottamam
Synonyms (Word-for-Word)
hariḥ — Lord Kṛṣṇa; para — of the enemy; anīka — of the armies; payaḥ-mucām — (which were like) clouds; muhuḥ — repeatedly; śilīmukha — of their arrows; ati — extremely; ulbaṇa — fearsome; varṣa — by the rain; pīḍitam — pained; sva — His own; sainyam — army; ālokya — seeing; sura — by demigods; asura — and demons; arcitam — worshiped; vyasphūrjayat — He twanged; śārṅga — known as Śārṅga; śara-asana — His bow; uttamam — most excellent.
Translation
“Seeing His army tormented by the relentless and savage rain of arrows from the massive opposing forces gathered like clouds about Him, Lord Hari twanged His excellent bow, Śārṅga, which both gods and demons worship.”